آزمایش تعیین سولفات سنگدانه محلول در آب

در صنعت ساخت و ساز بتنی، ارزیابی خواص شیمیایی سنگدانه‌های بتن از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. آزمایش تعیین سولفات سنگدانه محلول در آب یکی از روش‌های کلیدی برای بررسی کیفیت سنگدانه‌ها است که می‌تواند تأثیر مستقیمی بر دوام و عملکرد بتن سخت شده داشته باشد. این آزمایش بر اساس استاندارد ملی ایران INSO 19038-1 که بر پایه استاندارد اروپایی EN 1744-1تدوین شده و تمرکز آن بر روش‌های دقیق برای تعیین خواص شیمیایی سنگدانه‌های بتن «متب» است، انجام می‌شود و جزئیات دقیقی برای تحلیل شیمیایی سنگدانه‌ها ارائه می‌دهد. مرکز تحقیقات بتن «متب» به عنوان مرجع تخصصی در حوزه بتن و مصالح ساختمانی، این استاندارد را برای کنترل کیفیت سنگدانه‌های بتن در پروژه‌های عمرانی توصیه می‌کند. در این مطلب، به بررسی جامع این آزمایش می‌پردازیم تا فن ورزان (تکنسین ها)، مهندسان، پیمانکاران و متخصصان بتوانند از آن برای اطمینان از کیفیت مواد استفاده کنند.

مراجع الزامی

استاندارد INSO 19038-1 به مراجع الزامی متعددی اشاره می‌کند که برای انجام آزمایش تعیین سولفات محلول در آب ضروری هستند. این مراجع شامل استانداردهای ملی و بین‌المللی است که در متن استاندارد فهرست شده‌اند. از جمله مراجع کلیدی:

  1. استاندارد ملی ایران شماره ۳۹۳: سیمان – تعیین مقاومت فشاری و خمشی – روش آزمون
  2. استاندارد ملی ایران شماره ۱۷۲۸: آب مقطر – ویژگی‌ها و روش‌های آزمون
  3. استاندارد ملی ایران شماره ۱۹۵۶: ظروف شیشه‌ای آزمایشگاهی – بورت‌ها – ویژگی‌ها
  4. استاندارد ملی ایران شماره ۱۹۵۹: لوازم شیشه‌ای آزمایشگاهی – پیپت‌های تک‌نشانه
  5. استاندارد ملی ایران شماره ۷۲۵۸: شیشه‌آلات آزمایشگاهی – استوانه‌های مدرج
  6. استاندارد ملی ایران شماره ۷۵۲۰: شیشه‌آلات آزمایشگاهی – بالن‌های حجم‌سنجی با یک خط نشانه – ویژگی‌ها
  7. استاندارد ملی ایران شماره ۱-۷۶۵۲: شیشه‌آلات آزمایشگاهی – چگالی‌سنج‌ها برای کاربردهای عمومی – قسمت ۱: ویژگی‌ها
  8. استاندارد ملی ایران شماره ۹-۹۱۵۰: ملات بنایی – روش آزمون – قسمت ۹: تعیین عمر کاری و زمان تصحیح ملات تازه
  9. استاندارد ملی ایران شماره ۱۱-۹۱۵۰: ملات بنایی – روش آزمون – قسمت ۱۱: تعیین مقاومت خمشی و فشاری ملات سخت‌شده
  10. استاندارد ملی ایران شماره ۱۳۹۳۹: سنگدانه – روش‌های کاهش نمونه‌های آزمایشگاهی
  11. استاندارد ملی ایران شماره ۲-۱۸۸۰۷: سیمان – روش‌های آزمون – قسمت ۲: تجزیه شیمیایی به روش تر
  12. EN 459-2: Building lime – Part 2: Test methods
  13. EN 932-1: Tests for general properties of aggregates – Part 1: Methods for sampling
  14. EN 932-5: Tests for general properties of aggregates – Part 5: Common equipment and calibration
  15. EN 932-6: Tests for general properties of aggregates – Part 6: Definitions of repeatability and reproducibility
  16. EN 933-2: Tests for geometrical properties of aggregates – Part 2: Determination of particle size distribution – Test sieves, nominal size of apertures
  17. EN 1015-4: Methods of test for mortar for masonry – Part 4: Determination of consistence of fresh mortar (by plunger penetration)
  18. EN 1097-6: Tests for mechanical and physical properties of aggregates – Part 6: Determination of particle density and water absorption
  19. ISO 384:1978: Laboratory glassware – Principles of design and construction of volumetric glassware
  20. DIN 12242-1:1980: Laboratory glassware; interchangeable conical ground joints, dimensions, tolerances

این مراجع الزامی برای اطمینان از دقت و یکنواختی در انجام آزمایش هستند. مرکز تحقیقات بتن (متب) تأکید می‌کند که بدون رعایت این مراجع، نتایج آزمایش معتبر نخواهد بود.

اصول آزمون

اصول آزمون تعیین سولفات سنگدانه محلول در آب، بر اساس استاندارد ملی ایران INSO 19038-1، به شرح زیر است:

  1. استفاده از مواد و تجهیزات استاندارد:

   از واکنش‌گرهای تجزیه‌ای و آب مقطر مطابق با استاندارد ملی ایران شماره ۱۷۲۸ استفاده شود، مگر در مواردی که به طور خاص غیر از این اعلام شده باشد. این امر برای اطمینان از دقت و صحت نتایج آزمون ضروری است.

  1. تعریف درصد جرمی:

درصد به معنای درصد جرمی است، مگر اینکه به صورت دیگری مشخص شده باشد. این اصل برای محاسبات دقیق مقدار سولفات در سنگدانه‌ها اهمیت دارد.

  1. دقت در اندازه‌گیری حجم و جرم:

در مواردی که رواداری (تلورانس) برای حجم یا جرم واکنش‌گرها ذکر نشده باشد، مقادیر به صورت تقریبی ارائه شده‌اند. در این حالت، حجم‌ها با استفاده از استوانه‌های مدرج (محلول ﺷﻨﺎﺳﺎﮔﺮﺁﻣﻮﻧﻴﻮﻡ ﺁﻫﻦ III ﺳﻮﻟﻔﺎﺕ NH ۴ Fe (SO ۴ ) ۲ 12H ۲ O ) و جرم‌ها با ترازوهای معمولی (مطابق بند وسایل) اندازه‌گیری می‌شوند. این تجهیزات برای اهداف این استاندارد به اندازه کافی دقیق تلقی شده‌اند.

  1. پایداری محلول‌های واکنش‌گر:

محلول‌های واکنش‌گر به طور کلی دارای پایداری درازمدت هستند، مگر در مواردی که غیر از این اعلام شده باشد. این اصل به کاربر اطمینان می‌دهد که محلول‌های مورد استفاده در طول زمان کیفیت خود را حفظ می‌کنند.

  1. ایمنی در استفاده از مواد شیمیایی:

تمامی مواد شیمیایی باید به عنوان مواد سمی بالقوه در نظر گرفته شوند و اقدامات احتیاطی مناسب قبل از استفاده اعمال گردد. کاربر موظف است پیش از هر مرحله، خطرات احتمالی را بررسی کرده و اقدامات ایمنی لازم را انجام دهد.

  1. چگالی مواد شیمیایی:

   مایعات واکنش‌گر غلیظ باید چگالی مشخص شده  در دمای ۲۰ درجه سانتی‌گراد را داشته باشند: 

   – هیدروکلریک اسید: ۱.۱۸ تا ۱.۱۹ گرم بر سانتی‌متر مکعب 

   – نیتریک اسید: ۱.۳۹ تا ۱.۴۲ گرم بر سانتی‌متر مکعب 

   – سولفوریک اسید: ۱.۸۴ گرم بر سانتی‌متر مکعب 

   – آمونیوم هیدروکسید: ۰.۸۸ تا ۰.۹۱ گرم بر سانتی‌متر مکعب 

   درجه رقیق‌سازی باید به صورت مجموع حجمی بیان شود (مثلاً هیدروکلریک اسید (۱+۱) به معنای مخلوط یک حجم اسید غلیظ با یک حجم آب است، طبق تعریف درصد حجمی).

  1. فرآیند استخراج و تعیین سولفات:

   یک آزمونه سنگدانه با آب در دمای اتاق عصاره‌گیری می‌شود تا یون‌های سولفات محلول در آب استخراج شوند. مقدار سولفات محلول در آب با رسوب‌دهی در یک محلول کلرید باریم با pH بین ۱ تا ۱.۵ در نقطه جوش تعیین می‌شود. سپس، این مقدار به روش وزنی (گراویمتری) محاسبه شده و بر حسب درصد جرمی سنگدانه بیان می‌شود.

  1. استفاده از محلول‌های آماده:

در صورت لزوم می‌توان از محلول‌های آماده به عنوان جایگزین استفاده کرد، مشروط بر اینکه استانداردهای کیفی را برآورده کنند.

مرکز تحقیقات بتن (متب) تأکید می‌کند که رعایت این اصول برای اطمینان از دقت و قابلیت اطمینان نتایج آزمایش تعیین سولفات سنگدانه محلول در آب ضروری است. این فرآیند به طور خاص برای استخراج و اندازه‌گیری دقیق یون‌های سولفات طراحی شده و از روش وزنی برای ارائه نتایج قابل اعتماد استفاده می‌کند.

وسایل

الزامات عمومی

  • تمامی وسایل باید با الزامات عمومی استاندارد EN 932-5 منطبق باشند.
  • تمام ظروف حجمی باید حداقل دقت رده B تعریف‌شده در استاندارد ISO 384:1978 را دارا باشند، مگر در مواردی که غیر از این اعلام شود.
  • ظروف حجمی با دقت و صحت رده A باید برای آزمون‌های ممیزی و آزمون‌های نوع استفاده شوند.
  • یادآوری: در مواردی که هیچ رواداری برای ابعاد مشخص نشده، مقادیر به صورت تقریبی بیان می‌شوند.

تجهیزات عمومی

  1. گرم‌خانه با تهویه مناسب، با قابلیت کنترل درجه حرارت ثابت در محدوده ۴۰ تا ۱۵۰ درجه سانتی‌گراد با دقت ±۵ درجه سانتی‌گراد، مجهز به سینی مقاوم در برابر گرما و ساخته‌شده از مواد مقاوم در برابر خوردگی.
  2. کوره الکتریکی مافلی، با قابلیت کنترل درجه حرارت ثابت در محدوده ۸۰۰ تا ۱۱۰۰ درجه سانتی‌گراد با دقت ±۲۵ درجه سانتی‌گراد.
  3. تجهیزات خردایش و آسیاب‌کنی، با قابلیت کاهش اندازه سنگدانه‌ها برای ایجاد حداقل ذرات ریز که از الک مناسب برای آزمون‌های خاص عبور کند.
  4. ترازو، با قابلیت توزین تا ۱۰ کیلوگرم و خوانش تا نزدیک‌ترین ۰.۱ گرم.
  5. ترازو، با قابلیت توزین تا ۱ کیلوگرم و خوانش تا نزدیک‌ترین ۰.۰۱ گرم.
  6. ترازوی تجزیه‌ای، با قابلیت توزین تا ۱۰۰ گرم و خوانش تا نزدیک‌ترین ۰.۱ میلی‌گرم.
  7. صفحه داغ با همزن مغناطیسی.
  8. pH متر، با ریزنگری ۰.۱ واحد pH.
  9. بشر، ارلن، قیف و کاغذ صافی.
  10. پیپت با ظرفیت‌های ۲۵ میلی‌لیتر، ۵۰ میلی‌لیتر و ۱۰۰ میلی‌لیتر، مطابق با استاندارد ملی ایران شماره ۱۹۵۹.
  11. استوانه‌های مدرج با ظرفیت‌های ۱۰ میلی‌لیتر، ۲۵۰ میلی‌لیتر و ۵۰۰ میلی‌لیتر، مطابق با استاندارد ISO 4789.
  12. بطری‌های شستشو (پیست‌ها)، حاوی آب مقطر.
  13. بورت‌های ۵۰ میلی‌لیتر مدرج‌شده با واحدهای ۰.۱ میلی‌لیتر، مطابق با استاندارد ملی ایران شماره ۱۹۵۶.
  14. بطری‌های شیشه‌ای معرف کهربایی رنگ.
  15. بطری شیشه‌ای معرف ساده.
  16. خشکانه‌ها.
  17. هود آزمایشگاهی.
  18. شیشه ساعت.

تجهیزات اضافی مورد نیاز برای تعیین سولفات‌های محلول در آب

  1. بوت‌های صافی سیلیسی زینترشده، با درجه تخلخل ۴، با قطر تقریبی ۳۵ میلی‌متر و ارتفاع تقریبی ۴۰ میلی‌متر.
  2. بوت احتراق، با قطر تقریبی ۳۵ میلی‌متر و ارتفاع تقریبی ۴۰ میلی‌متر، با قابلیت حفظ جرم ثابت هنگامی که تا ۱۱۰۰ درجه سانتی‌گراد حرارت داده می‌شود.
    یادآوری: چینی، سیلیس یا پلاتین مواد مناسبی برای بوت احتراق هستند.
  3. طیف‌سنج نوری (اسپکتروفتومتر).

یادآوری: مقدار سولفات محلول در آب که با جذب اندازه‌گیری شده، با استفاده از نمودار واسنجی به‌دست آمده است. این کار با حل کردن مقدار مشخصی از کلسیم سولفات در آب ولرم و اندازه‌گیری جذب محلول آزمون انجام می‌شود. برای این منظور، توصیه می‌شود جذب حداقل پنج نوع محلول مختلف در محدوده سولفات ۰% تا ۱.۳۳% مشخص شود. همیشه جذب محلول شاهد مشخص شده و از محلول آزمون کسر گردد.

نمونه برداری

ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﺳﺎﺱ ﺭﻭﺵﻫﺎﻱ ﻣﺸﺨﺺ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺍﺳﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺩ EN 932-1 ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ ﺷﻮﺩ.


آماده‌سازی

برای آماده‌سازی نمونه آزمون جهت آزمایش تعیین سولفات سنگدانه محلول در آب بر اساس استاندارد ملی ایران INSO 19038-1، مراحل زیر انجام می‌شود:

  1. کاهش نمونه آزمایشگاهی: نمونه آزمایشگاهی را با استفاده از روش‌های مشخص شده  در استاندارد ملی ایران شماره ۱۳۹۳۹ کاهش دهید تا بخش آزمون با توجه به اندازه الک بالایی (D) به جرمی حداقل برابر با مقادیر مشخص شده  در جدول ۱ برسد.
  2. خشک کردن نمونه فرعی: نمونه فرعی را در دمای۵  ± ۱۱۰ درجه سانتی‌گراد تا رسیدن به جرم ثابت خشک کنید.
    جرم ثابت: ﺗﻮﺯﻳﻦﻫﺎﻱ ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ ﺧﺸﻚ ﻛﺮﺩﻥ ﻣﺘﻮﺍﻟﻲ، ﺑﻪﻃﻮﺭﻱﻛﻪ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ۰.۱% ﺍﺧﺘﻼﻑ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺩﺭ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﺣﺎﻻﺕ، ﺟﺮﻡ ﺛﺎﺑﺖ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦﻛﻪ ﻳﻚ ﺑﺨﺶﺁﺯﻣﻮﻥ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺩﻭﺭﻩ ﺍﺯ ﭘﻴﺶ ﺗﻌﻴﻴﻦﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﻳﻚ ﮔﺮﻡﺧﺎﻧﻪ ﻣﺸﺨﺺ ﺗﺤﺖ ﺩﻣﺎﻱ C ○ (۵± ۱۱۰) ﺧﺸﻚ ﺷﺪ، ﺑﻪﺩﺳﺖ ﺁﻳﺪ. ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻩﻫﺎﻱ ﺁﺯﻣﻮﻥ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺮﺍﻱ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻪ ﺟﺮﻡ ﺛﺎﺑﺖ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﻫﺎﻱ ﻣﺸﺨﺺ ﺍﺯ ﻳﻚ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻳﻚ ﮔﺮﻡﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﻇﺮﻓﻴﺖ ﺧﺸﻚ ﻛﺮﺩﻥ ﻣﺸﺨﺺ، ﺧﺸﻚ   ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ ﺭﺍ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻛﻨﻨﺪ.
  3. الک کردن و خردایش: نمونه فرعی را با الک ۱۶ میلی‌متر الک کنید. ذرات بزرگ‌تر از این اندازه را تا رد شدن از الک خرد کنید، اما از خردایش بیش از حد جلوگیری کنید.
  4. مخلوط کردن و تقسیم نمونه: نمونه خردشده را به طور کامل مخلوط کنید و با روش مشخص شده  در استاندارد ملی ایران شماره ۱۳۹۳۹، دو آزمونه تهیه کنید. هر آزمونه باید دارای جرم تقریبی ۲ ± ۰.۳ کیلوگرم برای سنگدانه درشت یا ۵۰۰ ± ۷۵ گرم برای سنگدانه ریز باشد.
  5. سنگدانه‌های سبک: در مورد سنگدانه‌های سبک، هر یک از دو آزمونه باید حجمی در حدود یک لیتر داشته باشند.

آماده‌سازی عصاره‌ها

  1. انتخاب بطری‌ها:
    برای سنگدانه‌های درشت یا سنگدانه‌های سبک، از دو عدد بطری پلاستیکی یا فلزی با گنجایش ۵ لیتر و برای سنگدانه‌های ریز از دو عدد بطری با ظرفیت ۲ لیتر استفاده کنید. هر بطری را وزن کنید و جرم آن را تا نزدیک‌ترین ۱ گرم ثبت کنید.
  2. انتقال آزمونه‌ها:
    آزمونه‌های به‌دست‌آمده طبق روش مشخص شده  در بند آماده سازی را به داخل بطری‌ها منتقل کنید. هر بطری را همراه با محتویاتش وزن کنید و جرم آن را تا نزدیک‌ترین ۱ گرم ثبت کنید. جرم سنگدانه هر بطری را از طریق تفاضل جرم بطری پر و خالی محاسبه کنید.
  3. افزودن آب:
    به هر بطری به اندازه دو برابر جرم آزمونه، آب اضافه کنید. برای سنگدانه‌های سبک، ۱ لیتر آب اضافه کنید.
  4. مخلوط کردن:
    درپوش بطری را به طور آب‌بند ببندید و محتویات آن را با تکان دادن بطری یا غلتاندن آن به طور مداوم به مدت حداقل ۲۴ ساعت مخلوط کنید.
    یادآوری: اگر تجهیزات همزن مکانیکی استفاده نشود و سنگدانه و آب صرفاً به صورت گاه‌به‌گاه همزده شوند، ممکن است تمام سولفات‌های محلول در مدت ۲۴ ساعت عصاره‌گیری نشوند، به‌ویژه اگر منبع سولفات مثلاً بلورهای بزرگی از گچ باشد.
  5. صاف کردن عصاره‌ها:
    عصاره‌ها را با عبور دادن از کاغذهای صافی با درجه متوسط  در بشرهای خشک و تمیزصاف کنید تا حداقل ۱۰۰ میلی‌لیتر از محلول صاف‌شده شفاف جمع‌آوری شود.
  6. آماده‌سازی برای تعیین سولفات:
    • مقدار ۵۰ میلی‌لیتر از عصاره صاف‌شده را با پیپت به یک بشر با گنجایش ۵۰۰ میلی‌لیتر انتقال دهید.
    • آن را با آب تا ۳۰۰ میلی‌لیتر رقیق کنید و ۱۰ میلی‌لیتر هیدروکلریک اسید اضافه کنید.
    • محلول را زیر هود به جوش برسانید و به مدت ۵ دقیقه بجوشانید.
      یادآوری ۱: اگر سنگدانه دارای سولفیدها (مانند سرباره‌ها) باشد، پس از جوشاندن به مدت ۵ دقیقه، محلول را در یک جای گرم به مدت ۳۰ دقیقه نگه دارید. اگر رسوب سفید تشکیل شد، با کاغذ صافی با درجه متوسط صاف کنید و با آب مقطر داغ بشویید. باقی‌مانده را دور بریزید و مراحل زیر را دنبال کنید.
  7. رسوب‌دهی سولفات:
    • در حال به‌هم زدن شدید و نگه‌داری محلول نزدیک به نقطه جوش، ۵ میلی‌لیتر محلول کلرید باریم که تا نزدیک نقطه جوش گرم شده است را به صورت قطره‌قطره اضافه کنید.
    • جوشاندن را برای ۱۵ دقیقه ادامه دهید تا رسوب تشکیل شود.
    • محلول را به مدت ۳۰ دقیقه نزدیک به نقطه جوش نگه دارید و سپس در یک مکان گرم به مدت یک شب رها کنید.
  8. صاف کردن و خشک کردن رسوب:
    • رسوب باریم سولفات را با دقت توسط یک بوت صافی سیلیسی زینترشده و وزن شده که از قبل حرارت داده شده است، با استفاده از عمل مکش صاف کنید.
    • به طور جایگزین، رسوب را با دقت به یک کاغذ صافی ریز روی قیف شیشه‌ای انتقال دهید و صاف کنید.
    • در هر دو حالت، رسوب را چند بار با آب داغ بشویید تا آب شستشو عاری از کلرید شود.
    • اگر از بوت صافی سیلیسی زینترشده استفاده شده، آن را از ظرف صافی بردارید و در دمای۵ ±  ۱۱۰ درجه سانتی‌گراد به مدت تقریبی ۳۰ دقیقه خشک کنید، سپس دما را به تدریج تا ۲۵  ± ۹۲۵ درجه سانتی‌گراد در کوره الکتریکی مافلی بالا ببرید تا جرم ثابت شود.
    • یادآوری: مدت ۱۵ دقیقه در دمای بالاتر می‌تواند کافی باشد.
    • بوت را در خشکانه (مطابق بند ۱۶-۲-۵) سرد کنید و تا نزدیک‌ترین ۰.۱ میلی‌گرم وزن کنید. جرم رسوب (m₃) را از افزایش جرم بوت محاسبه کنید.
  9. روش جایگزین با کاغذ صافی:
    • اگر رسوب با کاغذ صافی صاف شده است، کاغذ صافی و رسوب را به بوت احتراقی که از قبل حرارت داده و وزن شده است منتقل کنید.
    • بوت و محتویاتش را در کوره الکتریکی مافلی قرار دهید و روش مشخص شده  در حرارت دادن رسوب ها را دنبال کنید.
    • بوت را در خشکانه سرد کنید و تا نزدیک‌ترین ۰.۱ میلی‌گرم وزن کنید. جرم رسوب (m₃) را از افزایش جرم بوت محاسبه کنید.

روش محاسبه

ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺳﻮﻟﻔﺎﺕ ﻣﺤﻠﻮﻝ ﺳﻨﮕﺪﺍﻧﻪ، ﺑﻴﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ SO ۳ ، ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﻌﺎﺩﻟﻪ ﺯﻳﺮ ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ ﻛﻨﻴﺪ:

    برحسب درصد                       SO ۳ =۲×W×۰.۳۴۳×m ۳

که در آن :

 m3  : ﺟﺮﻡ ﺭﺳﻮﺏ ﺑﺎﺭﻳﻢ ﺳﻮﻟﻔﺎﺕ، ﺑﺮﺣﺴﺐ ﮔﺮﻡ ،

W :  ﻧﺴﺒﺖ ﺟﺮﻣﻲ ﺁﺏ ﺑﻪ ﺳﻨﮕﺪﺍﻧﻪ، ﺑﺮﺍﻱ ﺳﻨﮕﺪﺍﻧﻪ ﺳﺒﻚ، ۱۰۰۰ g ﺑﻪ ﺟﺮﻡ ﺳﻨﮕﺪﺍﻧﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﮔﺮﻡ ﺍﺳﺖ.

ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻱ – ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﻪﺻﻮﺭﺕ SO 4 ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻣﻌﺎﺩﻟﻪ ﺯﻳﺮ ﺑﻴﺎﻥ ﺷﻮﺩ:

ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺩﺭﺻﺪ     SO ۴ =۲×W×۰.۴۱۱۶×m ۳

آزمایش تعیین سولفات سنگدانه محلول در آب بر اساس استاندارد ملی ایران INSO 19038-1 یکی از روش‌های کلیدی برای ارزیابی کیفیت سنگدانه‌های مورد استفاده در بتن، ملات و سایر مصالح ساختمانی است. این آزمایش با هدف شناسایی و اندازه‌گیری مقدار سولفات‌های محلول در آب انجام می‌شود تا از مشکلات احتمالی مانند انبساط، ترک‌خوردگی و خوردگی در سازه‌های بتنی جلوگیری شود. با رعایت دقیق مراحل نمونه‌برداری، آماده‌سازی، عصاره‌گیری و محاسبات، این آزمایش نتایج قابل اعتمادی ارائه می‌دهد که می‌تواند کیفیت سنگدانه‌ها را برای پروژه‌های عمرانی تضمین کند. مرکز تحقیقات بتن (متب) به عنوان مرجع تخصصی، و آزمایشگاه بتن همکار سازمان ملی استاندارد اجرای این آزمایش را برای اطمینان از دوام و ایمنی سازه‌ها توصیه می‌کند. این فرآیند نه تنها در کنترل تولید کارخانه‌ای، بلکه در آزمون‌های ممیزی و نوع نیز کاربرد دارد و نقش مهمی در ارتقای استانداردهای ساخت‌وساز بتنی ایفا می‌کند.

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره روش‌های اجرای این آزمایش و دریافت مشاوره تخصصی در زمینه کنترل کیفیت مصالح سنگی پروژه های خود، به بخش آزمایش های بتن وب‌سایت مرکز تحقیقات بتن (متب) مراجعه کنید یا با کارشناسان واحد آزمایشگاه بتن این مرکز تماس بگیرید.

شماره تماس های مرکز تحقیقات بتن «متب»:  ۰۲۱-۸۸۶۶۴۱۵۱   ۰۲۱-۸۸۶۶۴۱۵۲

وبسایت «متب»:  www.ConREC.ac.ir