[vc_row][vc_column][vc_column_text css=””]
آزمایش تعیین ناخالصیهای آلی سنگدانههای ریز بتن مطابق با استاندارد ملی ۴۹۷۹
هدف و دامنه کاربرد
هدف اصلی آزمایش تعیین ناخالصیهای آلی سنگدانههای ریز مورد مصرف در بتن، شناسایی سریع مواد آلی مضر (مانند بقایای گیاهی یا زغال) است که ممکن است بر مقاومت بتن تأثیر بگذارند.
شماره استاندارد ASTM این آزمایش ASTM C40 می باشد.
ASTM C40 / C40M – Standard Test Method for Organic Impurities in Fine Aggregates for Concrete
خلاصه آزمایش:
استاندارد ASTM C40 روشی ساده برای تعیین سریع میزان مواد آلی مضر در سنگدانههای ریز مصرفی در بتن می باشد. وجود موادی مانند بقایای گیاهی، زغال یا دیگر ناخالصیهای آلی در ماسه (مصالح سنگی ریزدانه) میتواند بر فرآیند هیدراسیون سیمان تأثیر منفی گذاشته و باعث کاهش مقاومت فشاری و دوام بتن شود. این آزمون پیش از استفاده سنگدانه در طرحهای اختلاط بتن انجام میشود تا از کیفیت مصالح سنگی اطمینان حاصل شود.
روش انجام آزمایش به این صورت است که مقدار مشخصی از سنگدانه ریز در یک بطری شیشهای ریخته شده و سپس محلول ۳٪ هیدروکسید سدیم به آن اضافه میشود. پس از تکان دادن، نمونه به مدت ۲۴ ساعت بدون حرکت باقی میماند. سپس رنگ مایع روی سطح ماسه با محلول استاندارد یا شیشه رنگی گاردنر مقایسه میشود. اگر رنگ محلول تیره تر از مرجع باشد، وجود ناخالصیهای مضر محتمل است و برای اطمینان بیشتر نیاز به انجام آزمایشهای دقیقتری مانند ASTM C87 خواهد بود.
مراجع الزامی
استانداردهای بینالمللی و ملی مرتبط مانند ASTM C33 سنگدانههای بتنASTM C87 تأثیر ناخالصیها بر مقاومت ملات و ASTM D1544 مقیاس رنگ گاردنر به عنوان مرجع استفاده شدهاند.
وسایل مورد نیاز
- بطریهای شیشهای ( بی رنگ، مدرج با مقطع عرضی بیضی شکل مجهز به درپوش) مدرج با حجم ۲۴۰–۴۷۰ میلیلیتر و دارای سه خط تراز:
- خط ۱۳۰ میلیلیتر (برای سنگدانه)
- خط ۲۰۰ میلیلیتر برای محلول NaOH
- خط ۷۵ میلیلیتر (برای محلول استاندارد)
- محلول ۳% هیدروکسید سدیم (NaOH)
- محلول رنگی استاندارد (پتاسیم دیکرومات در اسید سولفوریک).
- شیشههای رنگی گاردنر (مخصوصاً شماره ۱۱ به عنوان مرجع)
روش اجرای آزمون
۱.نمونه برداری نمونهها طبق استاندارد ASTM D75 تهیه میشوند:
با استفاده از روش مقسم و یا کوارتر کردن به میزان ۴۵۰ گرم از سنگدانه های ریز را برداشت می کنیم.
- آمادهسازی:
– ۱۳۰ میلیلیتر سنگدانه ریز در بطری شیشهای ریخته میشود.
– محلول ۳% هیدروکسید سدیم (NaOH) تا خط ۲۰۰ میلی لیتر اضافه شده و پس از تکان دادن، به مدت ۲۴ ساعت ساکن میماند.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_single_image image=”7818″ img_size=”large” alignment=”center” style=”vc_box_rounded” onclick=”link_image” css=”” image_hovers=”false”][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text css=””]
- ارزیابی رنگ:
– روش محلول رنگی: مایع شناور روی نمونه با محلول استاندارد دی کرومات پتاسیم مقایسه میشود. حدود ۲۲ ساعت بعد محلول رنگی استاندارد مرجع را تهیه می نماییم. (این محلول حتما توسط کارشناس شیمی و در آزمایشگاه با رعایت نکات ایمنی تهیه گردد.)
– روش شیشه رنگی: رنگ مایع با شیشه استاندارد گاردنر (شماره ۱۱) سنجیده میشود.
[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_single_image image=”7819″ img_size=”large” alignment=”center” style=”vc_box_rounded” onclick=”link_image” css=”” image_hovers=”false”][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text css=””]
- تفسیر نتایج:
– اگر رنگ مایع تیره تر از استاندارد (شماره ۱۱ گاردنر) باشد، نشاندهنده احتمال وجود ناخالصیهای آلی مضر است و نیاز به آزمونهای تکمیلی مانند ASTM C87دارد. در صورت روشن تر بودن و یا همرنگ بودن مایع نسبت به محلول استاندارد این سنگدانه مجاز شناخته می شود.
نتیجهگیری
این استاندارد یک روش سریع و کاربردی برای شناسایی ناخالصیهای آلی در سنگدانههای ریز ارائه میدهد و بهعنوان معیاری برای تضمین کیفیت مصالح سنگی مصرفی در بتن استفاده میشود. در صورت وجود ناخالصیهای مشکوک، انجام آزمایشهای دقیقتر توصیه میشود.
سایر استانداردهای مرتبط
[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_single_image image=”7820″ img_size=”large” alignment=”center” style=”vc_box_rounded” onclick=”link_image” css=”” image_hovers=”false”][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text css=””]برای تعیین میزان ناخالصیهای آلی سنگدانههای ریز مصرفی در بتن پروژه های خود می تواند مصالح سنگی خود را برای واحد آزمایشگاه بتن مرکز تحقیقات بتن (متب) ارسال نمایید.
[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]